• Czy można wyrzucić z ciała traumę? Zespół stresu pourazowego a osteopatia
• Zespół stresu pourazowego w ciele – nieustanne napięcie, wzmożona wrażliwość
• Przywracamy naturalną równowagę – uwolnij stres i napięcia

Czy można wyrzucić z ciała traumę? Zespół stresu pourazowego a osteopatia

Przypominając Ci o najmroczniejszej godzinie życia, zespół stresu pourazowego odbiera radość z codzienności. W dużej mierze objawia się w organizmie, gdy drżysz, oddychasz szybko i zamykasz się w sobie. Wizyta u osteopaty pomoże Ci odzyskać kontrolę nad ciałem, gdy wracają traumatyczne wspomnienia.

Zespół stresu pourazowego, nazywany również PTSD (z ang. post-traumatic stress disorder) to następstwo doświadczenia lub bycia świadkiem niebezpiecznej, zagrażającej życiu i zdrowiu sytuacji. Szacuje się, że to wyniszczające zaburzenie (nieleczone, może prowadzić do depresji, uzależnień, a nawet samobójstwa) może pojawić się u ok. 20% kobiet i 8% mężczyzn, którzy mają za sobą traumatyzujące przeżycia.[1]

Zespół stresu pourazowego w ciele – nieustanne napięcie, wzmożona wrażliwość

PTSD to sceny z pola walki w Iraku, które nie chcą opuścić żołnierza nawet we śnie; to zapach ogniska, przypominający jak szybko spalał się rodzinny dom; to niebieska kurtka – taka sama, jak ta, którą miałaś na sobie tego dnia i którą wyrzuciłaś ze wstrętem do pobliskiego kontenera. To wyzwalacze (z ang. triggers), a właściwie reakcje Twojego układu nerwowego, występujące w momencie przypomnienia sobie mrożącej krew w żyłach sytuacji, a następnie – nawet przez całą dobę.

Głównym objawem zespołu stresu pourazowego będą zatem natrętne myśli, a także związane z nimi objawy psychosomatyczne: przyspieszone bicie serca, napięcie mięśni, sztywnienie karku, szybkie tempo oddechu, nerwowość – w następstwie: złość, frustracja. Ciągnąc dalej przez szereg klasycznych objawów nerwicowych: problemy z zasypianiem, zespół jelita drażliwego, częste bóle głowy i całego ciała. Czy zatem PTSD należy leczyć tak, jak nerwicę? Tak, należy jednak dobrać odpowiedni „kaliber” działań.

Przywracamy naturalną równowagę – uwolnij stres i napięcia

Psychoterapia będzie potrzebna, mimo że nie pomoże w wymazaniu przykrych wspomnień. Prawdopodobnie będziesz musiał/a je rozdrapać, przeżyć po raz ostatni i zdecydować, że nie będą już miały na Ciebie tak dużego wpływu. Natomiast Twoje ciało od skutków negatywnych myśli postara się uwolnić osteopata.

Terapia osteopatyczna polega na przywróceniu organizmowi naturalnej homeostazy. Równowagi, w której równomiernie płynie krew i limfa, a wszystkie narządy spełniają swoje funkcje. Według założeń osteopatii, ciało ma naturalną zdolność do samoleczenia. Pobudzanie odpowiednich punktów w rejonie głowy, kręgosłupa, barków czy brzucha mobilizuje układy do działania. Ponadto rozluźnia mięśnie i stawy, permanentnie napięte w wyniku reakcji układu nerwowego o nazwie fight-flight-freeze (pol. walcz-uciekaj-zamarznij).[2]

Praktykowana w osteopatii technika czaszkowo-krzyżowa pomogła weteranom wojny wietnamskiej złagodzić symptomy PTSD, zarówno fizyczne, jak i psychiczne.[3] Co więcej, wykorzystanie osteopatii w leczeniu zespołu stresu pourazowego wciąż się rozwija, prowadzone są badania na temat terapii dotykiem w stanach nerwicowych.

W Stanach Zjednoczonych – które są kolebką osteopatii – w przypadku wszelkiego rodzaju bóli i napięć lekarzem pierwszego wyboru jest osteopata. Terapia osteopatyczna pomoże złagodzić lub wyeliminować fizyczne objawy zaburzeń psychicznych, a w połączeniu z psychoterapią, dobrym odżywianiem i ruchem, pozwoli wrócić do pełnego zdrowia.

Trudno o tym mówić? Nie musimy. Osteopata przy pomocy delikatnego dotyku wyczyta z Twojego ciała informacje na temat bóli i napięć, a następnie pomoże przywrócić prawidłową pracę narządów. Umów się na wizytę konsultacyjną w Osteohelp już dziś i poczuj ulgę po długotrwałym przeżywaniu traumy!

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę

[1]    Holistic osteopathic approach to the care of veterans with post-traumatic stress disorder: Case report [w:] The AAO Journal. https://ostemed-dr.contentdm.oclc.org/digital/collection/myfirst/id/12980/

[2]    The psychology of post-traumatic stress disorder – Joelle Rabow Maletis, https://www.youtube.com/watch?v=b_n9qegR7C4

[3]    Osteopathy and Emergency: A Model of Osteopathic Treatment Aimed at Managing the Post-Traumatic Stress; L.Collebrusco, S. Fabri, A. Furfaro, I. Tanini, R. Lombardini, A. Rizza, P. Zavarella. https://www.scirp.org/journal/paperinformation.aspx?paperid=86235

Konrad Kulikowski, autor bloga specjalistycznego Evidence-Based HR, w swojej pracy „Wypalenie zawodowe – fakty, mity, kontrowersje”[1] zwraca uwagę, że tytułowe zjawisko jest definiowane przez badaczy na 142 (!) sposoby. Czy możemy zatem dokładnie określić, czym jest wypalenie zawodowe? Spróbujmy.

To stan wywołany przewlekłym stresem, dotyczący wykonywania obowiązków zawodowych. Stresorami mogą być: toksyczna atmosfera w miejscu pracy, obciążająca pracownika wysoka odpowiedzialność, liczne nadgodziny, przytłoczenie ilością obowiązków czy negatywne nastawienie klientów. Światowa Organizacja Zdrowia podkreśla, iż wypalenie zawodowe „odnosi się do zjawisk w kontekście zawodowym i nie powinno być stosowane do opisu doświadczeń w innych dziedzinach życia”.

Spis treści

• Fizyczne objawy wypalenia
• Spróbuj tego!
• Osteopatia na wypalenie zawodowe

Fizyczne objawy wypalenia

Trudno przyjąć do wiadomości tę informację, gdy w odpowiedzi na stres zawodowy objawy psychosomatyczne towarzyszą nam przez cały dzień. To przede wszystkim zmęczenie (niekiedy wręcz wyczerpanie), bóle głowy, sztywność w karku i okolicy krzyżowej kręgosłupa, zespół jelita drażliwego (bóle brzucha, problemy z trawieniem), kłopoty ze snem, a według niektórych badaczy także cyniczne podejście do życia, częste przeziębienia i grypy oraz problemy małżeńskie i rodzinne. Warto wiedzieć, że wypalenie zawodowe może zacząć objawiać się niewinnie – kto nie bywa zmęczony po pracy? Nieleczone, prowadzi jednak do depresji.

Christina Maslach, jedna z czołowych badaczek wypalenia zawodowego, przedstawia je jako połączenie trzech czynników: emocjonalnego wyczerpania, depersonalizacji (bezduszności, bezosobowości, cynicznego podejścia do ludzi) i obniżenia oceny własnych dokonań. Zwraca uwagę na fakt, że gdy wypalenie zawodowe się pojawia, zastanawiamy się nie nad tym, co w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa może zmienić osoba zatrudniająca, ale nad tym, co jest nie tak z zestresowanym pracownikiem.

Spróbuj tego!

Trudno dawać rady na wypalenie zawodowe – zwłaszcza, że potwierdzenia ich skuteczności próżno szukać w wynikach badań naukowych. To kwestia bardzo indywidualna. „Zmień pracę”, chciałoby się powiedzieć, jednak nie zawsze jest to rozwiązanie, które można wdrożyć natychmiast.

Jak pokonać wypalenie zawodowe?

• Przeanalizuj, co stanowi dla Ciebie największy problem w pracy. Według naukowców, wypalenie pojawia się wtedy, gdy wymagania pracy przewyższają jej zasoby, czyli tę część, która pozwala na „odreagowanie”, nagrodzenie za trudną sytuację. Dla przykładu, zadowolony z pracy chirurg (realnie: po 20 latach pracy) bierze na siebie odpowiedzialność za powodzenie trudnych operacji, nie dosypia, przyjmuje pacjentów-ciężkie przypadki, jednak wysokie zarobki, prestiż społeczny i satysfakcja z ratowania życia wynagradzają mu charakter wykonywanych obowiązków. Jakie są wymagania i zasoby Twojej pracy?
• Diagnoza problemu to pierwszy krok. Drugi: jego rozwiązanie. Do walki z wiatrakami raźniej stanąć we dwoje, a może się nawet okazać, że z większą liczbą sojuszników będziecie w stanie poruszyć ich zaśniedziałe skrzydła. Jeśli jednak nie zostaniesz motorem zmian w Twoim miejscu pracy, po prostu zrób to, co możesz: zadbaj o siebie.
• Przygotowując grunt pod zmianę pracy (może to być dodatkowe szkolenie, rozsyłanie dokumentów aplikacyjnych), postaraj się zmienić nastawienie w obecnej. O ile to możliwe, rób częstsze przerwy, dystansuj się emocjonalnie, dbaj o odpowiednią ilość diety, snu i ruchu. Powróć do dawnej pasji, spotkaj się ze znajomymi. Jeśli poczujesz chęć do pracy, będzie to miły skutek uboczny. Jeśli nie – wzmocnienie organizmu na drodze do zawodowej zmiany.
• Skorzystaj z pomocy profesjonalisty. Prawnik oceni sytuację w Twojej firmie i podpowie, w jaki sposób możesz domagać się realizacji praw pracowniczych; doradca zawodowy wskaże najlepszą ścieżkę zawodową po rezygnacji z wyniszczającego Cię stanowiska; psychiatra i psycholog pomogą w rozpoznaniu i leczeniu objawów nerwicy; natomiast o całokształt pozytywnej zmiany zadba osteopata.

Osteopatia na wypalenie zawodowe

Osteopata pomoże zniwelować skutki długotrwałego siedzenia przy biurku, napięcia mięśni w wyniku sytuacji stresowych oraz częste bóle głowy. Odczyta informacje werbalne i te płynące z Twojej postawy, a następnie spróbuje przywrócić prawidłową pracę układów przy zastosowaniu delikatnych technik osteopatycznych. Jak powiedział W. G. Sutherland, twórca osteopatii czaszkowo-krzyżowej, dotyk osteopaty powinien być „myślący, czujący, widzący i wiedzący”.

Chcesz pomóc sobie w wyjściu z wypalenia zawodowego? Umów się na konsultacje z jednym z naszych osteopatów! Wspólnie znajdziemy drogę wyjścia z tego problemu i pomożemy Ci zniwelować lub całkowicie zażegnać jego objawy. Sprawdź wolne terminy w Osteohelp w kalendarzu wizyt online!

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę

[1]    Praca dostępna tu: https://osf.io/xkryj

Według współczesnej definicji Światowej Organizacji Zdrowia, „zdrowie to nie tylko całkowity brak choroby czy kalectwa, ale także brak pełnego fizycznego, umysłowego i społecznego dobrostanu (dobrego samopoczucia)”. Długotrwałe napięcie mięśni, sztywnienie kręgosłupa szyjnego, problemy z trawieniem i wypróżnianiem, zaburzenia snu, świąd i wysypka niewiadomego pochodzenia czy stany lękowe traktowane były niegdyś jako niewiele znaczące przypadłości, obowiązkowe dodatki do pozornie satysfakcjonującego życia, status quo nowoczesnego człowieka dobrobytu.

Spis treści

• Co przyspiesza bicie Twojego serca, spłyca oddech i sprawia, że się pocisz?
• Wyjaśniamy mechanizm stresu
• Reset Twojego ciała

Co przyspiesza bicie Twojego serca, spłyca oddech i sprawia, że się pocisz?

1. Praca. W tym przypadku „robota”, „tyranie”, „mordor”. Oto rada, która może Cię zdenerwować. Rzuć ją. Wiemy, to nie takie proste. Możesz jednak przygotowywać grunt pod zmianę: zapisać się na szkolenie przekwalifikowujące, wysyłać aplikacje w odpowiedzi na wymarzone ogłoszenia, poszukać sojuszników w zawodowej niewoli i wspólnymi siłami starać się zmienić system. Czy stres wart jest pieniędzy, pozycji, satysfakcji? Odpowiedz sam/a (i zapoznaj się z ostatnim postem na Instagramie dziennikarki Anny Wendzikowskiej).

2. Nauka. Choć Polska to nie Japonia ani Korea Południowa, niektórzy uczniowie i studenci nakładają na siebie ogromną presję. Fakt, są ścieżki zawodowe, które wymagają dużego poświęcenia; są kierunki i uczelnie, na które kandydatów jest kilka razy więcej niż przewidzianych miejsc. Systematyczne zarywanie nocy, niezliczone kawy i „energetyki”, egzaminy jeden po drugim w trakcie sesji – to duże obciążenie dla organizmu. Pamiętaj o napełnianiu swojego kubeczka, a może „doładowaniu” odpowiedniej ilości energetycznych łyżek[1] – to popularne teorie, wyjaśniające kiedy i dlaczego jesteśmy najbardziej zmęczeni.

3. Pęd. Niby nic, bo każdy gdzieś dojeżdża. 30 minut w korkach lub komunikacją miejską do pracy, 2 godziny łącznie na popołudniowe zajęcia dzieci (tak co drugi dzień), weekendy za miastem. Niby nic, ale w międzyczasie wypełniasz milion innych obowiązków, a w trakcie jazdy, zamiast odpoczywać, czytasz naukową książkę, słuchasz branżowego podcastu lub scrollujesz media społecznościowe, dostarczając mózgowi dziesiątek zdarzeń i obrazów. Któż by się nie zmęczył? Daj sobie więcej luzu. W zbiorkomie czy w samochodzie możesz pomedytować, afirmować lub aplikować sobie małe radości, np. zmienić tapetę w smartfonie na taką, która Ci najbardziej opowiada w tym momencie. Może się wydawać, że nie mamy czasu nawet na to…

4. Relacje. Być może znasz to ze szkoły, może z domu rodzinnego lub, niestety, swojego własnego? Są osoby, na widok których naprężasz się, tracisz oddech, zaczynasz się bać. A przed każdą kolejną konfrontacją odczuwasz stres. Wyjść z toksycznej relacji, to nie takie proste. Wierząc, że kiedyś będziesz gotowa/y na ten krok, zacznij pracę nad sobą. Zadawaj pytanie: „dlaczego tak postępuję?” i poproś o ocenę sytuacji osobę postronną. Najlepiej specjalistę.

5. Kryzys klimatyczny, inflacja, niepewny czas. To sprawy, z którymi sam/a nie wygrasz, ale z drugiej strony możesz zrobić bardzo dużo. Na inflację są sposoby – dążyć do powiększenia dochodu, kupować z drugiej ręki, oszczędzać energię, planować zakupy spożywcze itd.. Jeśli chodzi o działanie na rzecz środowiska, w codzienności możesz robić wiele drobnych rzeczy: nie korzystać z plastikowych toreb, częściej zakręcać kran, ratować jedzenie przed zmarnowaniem poprzez aplikację Too Good To Go itp. W niestabilnym politycznie czasie warto żyć chwilą. Jeśli będziesz dzięki temu spokojniejsza/y zrób zapasy produktów z długim terminem ważności i kup ciepły śpiwór, ale nie martw się na zapas. W razie potrzeby, zapisz się do grupy wsparcia w obliczu wyżej wymienionych zagrożeń.

Wyjaśniamy mechanizm stresu

Stres to włączenie przycisku alarmowego organizmu, które stawia w gotowości najważniejsze układy: mózg do szybkiej oceny sytuacji i poszukiwania rozwiązań (właściwie utrzymywanie dobrego ukrwienia tyłomózgowia, a obkurczenie się układów np. pokarmowego i rozrodczego), mięśnie do wzmożonego wysiłku, oddechu do przyspieszonego dostarczania organizmowi tlenu.

I jeśli czynnik stresogenny opuści naszą przestrzeń w miarę szybko, powyższą reakcję organizmu traktuje się jako mobilizującą. Jednak gdy stresory działają na nas w sposób długotrwały, nową równowagą dla organizmu staje się zaburzone funkcjonowanie. I nawet jeśli zrezygnujesz z pracy, która Cię męczy lub uwolnisz się z relacji z partnerem-nałogowcem, Twoje ciało może nie funkcjonować tak, jak przedtem.

Reset Twojego ciała

Osteopata to specjalista (w Polsce może nim zostać lekarz medycyny lub magister fizjoterapii), który pomoże usunąć stres „z ciała”. Odczyta informacje z Twojej postawy, napięcia struktur powięziowo-mięśniowych i splotów nerwowych. Przeprowadzi terapię, polegającą na przywróceniu regularnej pracy „odstawionych” układów, a także da wskazówki do ćwiczeń w warunkach domowych. Osteopata postara się również zwrócić uwagę na konkretny problem, z którym powinnaś/powinieneś pracować. Zniweluje fizyczne objawy stresu – jednak do całkowitego pozbycia się napięcia będziesz dążyć sam/a.

Chcesz dowiedzieć się więcej na temat terapii osteopatycznej w leczeniu stresu? Umów się na wizytę konsultacyjną w Osteohelp! Sprawdź kalendarz wizyt online i zrób pierwszy krok do odzyskania codziennego spokoju!

Skonsultuj się z Osteopatą!

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę

[1]https://en.wikipedia.org/wiki/Spoon_theory

Jeden z użytkowników internetowego forum dla osób cierpiących na nerwicę opisał ją jako stan, w którym „czujesz, że zaraz się przewrócisz – jednak nigdy nie upadasz”. Symptomy mogą być przerażające. To bolące serce mimo poprawnego wydruku z badania EKG. Zaburzenia, a nawet chwilowa utrata wzroku, po której nic nie jest już takie samo. Bezsenne noce, zdarzają się nawet dwie pod rząd. Swędzenie ciała, niemożność jedzenia i picia. Uczucie odrealnienia, jakbyś stał/a obok własnej osoby, a wszystko wydarzało się „obok”. Wreszcie permanentny lęk o zdrowie, życie lub całkiem nieokreślony; do tego nerwobóle, bóle brzucha, migrena i dreszcze.

To stan okropny. Na szczęście – w przeciwieństwie do niektórych zaburzeń psychicznych – całkowicie odwracalny. Wymaga wysiłku, by się z niego wydostać, a najlepiej pomocnej dłoni bliskiej osoby i odrobiny szczęścia w trafieniu do odpowiedniego specjalisty. Lekarze pierwszego kontaktu przepisują nań środki antydepresyjne i skierowanie do psychiatry bądź psychoterapeuty. Tabletka beta-blokera na uspokojenie rytmu serca i stany lękowe, melatonina na dobry sen i efektywna terapia pomogą zniwelować objawy, jednak z nerwicy można wyjść o wiele szybciej, jeśli spojrzymy na sprawę w szerokiej perspektywie.

Jak poradzić sobie z nerwicą?

Wolne – natychmiastowe! Nerwica to wynik przeciążenia emocjonalnego, którego nasze komórki nerwowe nie wytrzymują. Nawet jeśli wydaje się nam, że wszystko gra.

Stresujesz się, że Twoje nazwisko może być następne na liście do zwolnienia, i to od miesięcy? Prawdopodobnie Twój organizm dał Ci znać, że cała ta sytuacja mu się nie podoba. Ciągniesz dwa kierunki studiów na renomowanej uczelni i chcesz zdać wszystko na tip-top, ponieważ utrzymujesz się ze stypendium rektora? Działasz pod sporą presją. Rozwodzisz się, a termin rozprawy końcowej przesuwa się z powodu poczynań Twojej byłej (gorszej) połówki? Stres rozprzestrzenia się na klatkę piersiową, układ trawienny, dociera nawet w końcówki łamiących się paznokci.

Twój organizm nie funkcjonuje sprawnie w ciągłym przeciążeniu. Urlop (jeśli to możliwe) pomoże Ci oczyścić głowę. Wykorzystaj go na zrobienie planu naprawczego i początek jego realizacji:

1. Badania krwi

Zrób (zaległą) morfologię, określ poziom witaminy D, magnezu i innych pierwiastków, których zbadanie zaleci laborant lub laborantka. Pamiętaj, by wspomagać zdrowienie wyłącznie naturalnymi substancjami. O witaminach z dobrym składem przeczytasz w sieci (np. na stronie Pana Tabletki).

2. Ruch

Zajęcia gimnastyczne lub wizyta na siłowni to dobry pomysł, jednak najlepiej ruszać się na świeżym powietrzu. Dużo spaceruj, biegaj, jeździj na rowerze i obudź endorfiny, które pomogą Ci ponownie poczuć przyjemność. I lepiej spać.

3. Oddychanie

W codziennym pędzie łatwo zgubić oddech, przynajmniej ten świadomy. Oto ćwiczenie zalecane na nerwicę, ale i w przypadku ataków paniki i innych sytuacji stresowych. Połóż się na plecach i oddychaj. Wciągaj powietrze głęboko i wydychaj je w taki sposób, by brzuch unosił się wysoko. Dla ułatwienia (tak, to mamy na myśli), możesz położyć na nim książkę. Uwaga: możesz nie doczekać końca zalecanych 10 minut wykonywania ćwiczenia. Podróż do krainy Morfeusza będzie przyjemnym skutkiem ubocznym.

4. Spokój

Łatwo to napisać. Trudniej wykonać, gdy – to jeden z przykładów – tkwisz w toksycznym związku, który powoduje u Ciebie wyżej wymienione objawy, a nie jesteś gotowa/y na decyzję, by się wyzwolić. Drogę do codziennego spokoju można jednak rozpocząć od małych kroków. Ogranicz scrollowanie mediów społecznościowych, słuchanie radiowych i telewizyjnych wiadomości, karmienie się wojną, kryzysem i wizją chorób. Gdy powrócisz do zdrowia, przyjdzie czas na pomaganie innym, jednak w tej chwili Ty jesteś priorytetem. Praktykuj wdzięczność. Afirmuj. Rób to, co lubisz. Rady tego typu brzmią banalnie, jednak są w pełni uzasadnione. Stany lękowe to tylko myśli, dobrze o tym wiesz. Jeśli w rozgorączkowaniu powtórzysz kilka razy: „czuję spokój”, nie zaklinasz rzeczywistości, a przywołujesz upragniony stan.

5. Wizyta u osteopaty

Dobry specjalista wie, że nerwica to zaburzenie psychiczne, od którego choruje CAŁE ciało, i zapewne powtórzy powyższe zalecenia. W trakcie pierwszej wizyty, osteopata zapyta o całokształt Twoich problemów. Pomoże rozluźnić mięśnie, w których kumuluje się napięcie z całego ciała. Nauczy efektywnego, uspokajającego oddychania, a także wytłumaczy zależności między ciałem i umysłem. Terapia osteopatyczna pomoże zniwelować i wyeliminować nerwobóle, usprawnić pracę jelit, poprawić przepływ krwi w mózgu, a co za tym idzie, zbawiennie wpłynie na pracę organizmu jako całości.

Zaburzenia nerwicowe? Jest na to sposób!

Umów wizytę u Osteopaty w Centrum Osteohelp.

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę

Sprawdź jak dojechać