Zarówno bóle miesiączkowe, jak i endometrioza, mają silny komponent psychosomatyczny – stres i napięcie psychiczne mogą nasilać objawy, a przewlekły ból pogłębia problemy emocjonalne. Dlatego skuteczna pomoc wymaga mapy wsparcia, obejmującej lekarzy, fizjoterapeutów, osteopatów i psychoterapeutów.

Mechanizmy bólu i stresu

Stres wpływa na układ hormonalny, zwiększając produkcję kortyzolu i zaburzając równowagę estrogenowo-progesteronową. To może nasilać bóle menstruacyjne i objawy endometriozy. Dodatkowo napięcie mięśniowe w obrębie miednicy, przepony i kręgosłupa potęguje dolegliwości bólowe. W efekcie powstaje błędne koło: ból → stres → napięcie → nasilony ból.

Rola lekarza ginekologa

Pierwszym krokiem jest diagnostyka. Ginekolog wykonuje USG, zleca badania hormonalne, a w podejrzeniu endometriozy kieruje na laparoskopię. Leczenie może obejmować farmakoterapię (leki przeciwbólowe, hormonalne), a w cięższych przypadkach – zabieg chirurgiczny. Lekarz powinien także kierować pacjentkę do specjalistów wspierających, aby leczenie nie ograniczało się tylko do farmakologii.

Rola fizjoterapii i osteopatii

Fizjoterapia uroginekologiczna pomaga zmniejszać napięcie mięśni dna miednicy, które często towarzyszy przewlekłym bólom miesiączkowym i endometriozie. Osteopaci pracują nad poprawą ruchomości przepony, miednicy i kręgosłupa lędźwiowego, co wpływa na regulację napięć w obrębie narządów rodnych. Regularna terapia manualna zmniejsza bóle, poprawia krążenie i wspiera proces regeneracji.

Rola psychoterapii

Kobiety cierpiące na przewlekły ból często zmagają się z lękiem, depresją i poczuciem bezradności. Psychoterapia pomaga przełamać błędne koło ból–stres–ból. W pracy terapeutycznej stosuje się m.in.:

• techniki poznawczo-behawioralne (zmiana sposobu myślenia o bólu),
• techniki relaksacyjne i mindfulness,
• pracę nad akceptacją ciała i seksualnością.

Proste strategie samopomocowe

1. Ćwiczenia oddechowe z przeponą – głębokie, świadome oddychanie zmniejsza napięcie w miednicy.
2. Ciepłe kompresy lub termofor – rozluźniają mięśnie i łagodzą ból.
3. Ruch w umiarkowanej intensywności – spacer, joga, delikatne rozciąganie.
4. Dziennik objawów – notowanie nasilenia bólu i emocji w poszczególnych dniach cyklu.

Podsumowanie

Bóle miesiączkowe i endometrioza to problemy, które wymagają kompleksowego podejścia. Sama farmakologia często nie wystarcza – potrzebne są także działania osteopatyczne, fizjoterapeutyczne i psychoterapeutyczne. Dzięki mapie wsparcia kobieta może odzyskać kontrolę nad swoim ciałem i codziennym funkcjonowaniem. Kluczem jest świadomość, że nie musi cierpieć w milczeniu – pomoc jest dostępna i skuteczna.

Z perspektywy medycznej, przewlekły stres powoduje długotrwałą aktywację osi podwzgórze–przysadka–nadnercza (HPA), prowadząc do nadprodukcji kortyzolu – hormonu stresu. Utrzymujące się wysokie stężenie kortyzolu może zaburzać wiele układów w organizmie, m.in. odpornościowy, pokarmowy, sercowo-naczyniowy i mięśniowo-szkieletowy.

Spis treści

• Objawy somatyczne przewlekłego stresu
• Jak stres wpływa na układy organizmu?
  • Układ sercowo-naczyniowy
  • Układ pokarmowy
  • Układ odpornościowy
• Stres a układ mięśniowo-szkieletowy
  • Najczęstsze objawy somatyczne w obrębie układu ruchu związane ze stresem:
• Diagnostyka i leczenie – podejście interdyscyplinarne
• Skuteczne metody łagodzenia skutków przewlekłego stresu
  • 1. Psychoterapia
  • 2. Fizjoterapia
  • 3. Osteopatia

Objawy somatyczne przewlekłego stresu

Stres nie zawsze objawia się napięciem psychicznym – bardzo często pierwsze symptomy dotyczą ciała. W codziennej praktyce lekarskiej i fizjoterapeutycznej obserwuje się liczne dolegliwości o podłożu psychosomatycznym, których pacjenci nie wiążą bezpośrednio z emocjami. Do najczęstszych należą:

• Bóle głowy i migreny – szczególnie napięciowe, spowodowane wzmożonym napięciem mięśni karku i obręczy barkowej.
• Bóle pleców – zwłaszcza odcinka lędźwiowego i piersiowego, wynikające z przewlekłego napięcia mięśni.
• Zaburzenia trawienne – takie jak zgaga, zespół jelita drażliwego (IBS), nudności, wzdęcia.
• Kołatanie serca i duszności – objawy podobne do tych występujących w chorobach kardiologicznych, często bez organicznej przyczyny.
• Zaburzenia snu – trudności z zasypianiem, częste wybudzenia, uczucie zmęczenia mimo snu.
• Zaburzenia miesiączkowania – u kobiet stres może wpływać na gospodarkę hormonalną i cykl menstruacyjny.
• Nadmierne napięcie mięśniowe – prowadzące do ograniczenia ruchomości i bólu stawów.

Wszystkie te objawy mogą mieć swoje źródło w nadmiernej aktywności autonomicznego układu nerwowego, w szczególności części współczulnej (sympatycznej), która odpowiada za reakcję organizmu na stres.

Jak stres wpływa na układy organizmu?

Układ sercowo-naczyniowy

Przewlekły stres prowadzi do zwiększonego napięcia układu współczulnego, co skutkuje stałym pobudzeniem serca oraz wzrostem ciśnienia tętniczego krwi. Nadmierne wydzielanie adrenaliny i kortyzolu powoduje zwężenie naczyń krwionośnych, co z czasem może prowadzić do:

• nadciśnienia tętniczego,
• zaburzeń rytmu serca,
• przyspieszonego rozwoju miażdżycy,
• zwiększonego ryzyka zawału serca i udaru mózgu.

W badaniach epidemiologicznych wykazano, że osoby narażone na długotrwały stres mają istotnie wyższe ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych niż osoby o niskim poziomie stresu¹.

Układ pokarmowy

Układ pokarmowy jest jednym z najbardziej wrażliwych na działanie stresu. Przewlekłe napięcie nerwowe może skutkować:

• nasileniem objawów zespołu jelita drażliwego (IBS),
• zaburzeniami motoryki jelit (zaparcia, biegunki),
• refluksem żołądkowo-przełykowym (GERD),
• wrzodami żołądka i dwunastnicy (na skutek wzrostu kwasowości soku żołądkowego),
• zaburzeniami łaknienia – zarówno jego zwiększeniem, jak i brakiem.

Stres powoduje zmianę równowagi mikrobioty jelitowej, co dodatkowo osłabia funkcje bariery jelitowej i sprzyja rozwojowi stanu zapalnego w organizmie.

Układ odpornościowy

Wysoki poziom kortyzolu działa immunosupresyjnie – hamuje reakcje zapalne i zmniejsza zdolność organizmu do zwalczania infekcji. Osoby żyjące w przewlekłym stresie częściej chorują na infekcje wirusowe (np. przeziębienie, opryszczkę), trudniej goją im się rany, a także wykazują większe ryzyko rozwoju chorób autoimmunologicznych (np. reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczyca).

Dodatkowo, stres jest czynnikiem wpływającym na przebieg chorób przewlekłych – może zaostrzać objawy chorób zapalnych jelit (np. choroba Leśniowskiego-Crohna), łagodzić lub pogarszać przebieg nowotworów, a także wpływać na przebieg cukrzycy.

Stres a układ mięśniowo-szkieletowy

Ciało człowieka reaguje na stres poprzez zwiększenie napięcia mięśniowego – jest to reakcja adaptacyjna, która w sytuacjach krótkotrwałych umożliwia działanie i ochronę organizmu. Jednak gdy napięcie utrzymuje się zbyt długo, może prowadzić do przewlekłych dolegliwości bólowych i ograniczeń funkcjonalnych.

Najczęstsze objawy somatyczne w obrębie układu ruchu związane ze stresem:

• Przewlekłe bóle karku i barków – wynikające z długotrwałego skurczu mięśni czworobocznych, dźwigacza łopatki i mięśni przykręgosłupowych.
• Bóle pleców i kręgosłupa lędźwiowego – powodowane przez chroniczne napięcie mięśni stabilizujących tułów.
• Bruksizm (zgrzytanie zębami) – typowa odpowiedź na stres, mogąca prowadzić do bólu stawu skroniowo-żuchwowego, bólu głowy i nadwrażliwości zębów.
• Zaburzenia postawy ciała – osoby pod wpływem chronicznego stresu przyjmują często zamkniętą, zgarbioną sylwetkę, z wysuniętą głową i uniesionymi barkami.
• Bóle stawów bez uchwytnej przyczyny zapalnej – tzw. dolegliwości czynnościowe, w których kluczową rolę odgrywa nadmierna aktywność układu nerwowego.

Zaburzenia napięcia mięśniowego mogą także wpływać na układ oddechowy – skrócenie i napięcie mięśni klatki piersiowej ogranicza swobodny oddech, co dodatkowo nasila uczucie lęku i niepokoju.

Diagnostyka i leczenie – podejście interdyscyplinarne

W przypadku podejrzenia, że dolegliwości mają związek ze stresem, istotna jest szeroka diagnostyka wykluczająca przyczyny organiczne. Warto wykonać badania laboratoryjne (np. morfologia, TSH, poziom witaminy D), obrazowe (RTG, USG), a także skonsultować się z lekarzem rodzinnym, neurologiem, internistą lub reumatologiem – w zależności od objawów.

Jednocześnie coraz więcej specjalistów medycznych zwraca uwagę na potrzebę współpracy z fizjoterapeutami, osteopatami oraz psychologami. Takie kompleksowe podejście przynosi lepsze efekty terapeutyczne, szczególnie w leczeniu bólu przewlekłego, zespołów psychosomatycznych i funkcjonalnych.

Skuteczne metody łagodzenia skutków przewlekłego stresu

Leczenie skutków przewlekłego stresu wymaga podejścia holistycznego – obejmującego zarówno ciało, jak i psychikę. Poniżej przedstawiamy najczęściej stosowane metody terapeutyczne, których skuteczność potwierdzają zarówno obserwacje kliniczne, jak i badania naukowe.

1. Psychoterapia

Jedną z podstawowych metod leczenia zaburzeń psychosomatycznych jest psychoterapia. Szczególnie skuteczne w kontekście stresu są:

• Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) – uczy identyfikowania i modyfikowania negatywnych schematów myślowych.
• Terapia schematów – pomocna w pracy z długotrwałymi wzorcami funkcjonowania emocjonalnego.
• Terapia skoncentrowana na emocjach – wspiera lepsze rozumienie i regulację emocji, które mogą wpływać na zdrowie fizyczne.

Warto również wspomnieć o technikach uważności (mindfulness), które pomagają pacjentom nauczyć się funkcjonować w „tu i teraz”, zmniejszając napięcie i poprawiając odporność psychiczną.

2. Fizjoterapia

Fizjoterapia odgrywa ogromną rolę w leczeniu somatycznych skutków stresu. Terapeuci dobierają indywidualnie metody pracy w zależności od dominujących objawów. Najczęściej wykorzystywane są:

• Terapia manualna – techniki rozluźniające napięte mięśnie, mobilizujące stawy i poprawiające ukrwienie.
• Kinezyterapia – indywidualnie dobrane ćwiczenia ruchowe wspierające funkcjonowanie układu mięśniowo-szkieletowego i poprawiające postawę ciała.
• Trening oddechowy i relaksacja – nauka prawidłowego toru oddechowego, który reguluje napięcie nerwowe i wspiera działanie układu przywspółczulnego.
• Fizykoterapia – stosowanie metod takich jak elektroterapia, światłolecznictwo czy ciepłolecznictwo w celu redukcji bólu.

3. Osteopatia

Osteopatia, jako system diagnozowania i leczenia oparty na manualnej pracy z ciałem, może przynieść ulgę pacjentom doświadczającym skutków przewlekłego stresu. Osteopata analizuje napięcia w ciele i wpływ stresu na struktury układu nerwowego, powięziowego i trzewnego. Techniki stosowane w terapii:

• Techniki czaszkowo-krzyżowe – wpływające na napięcie układu nerwowego i poprawę równowagi autonomicznej.
• Techniki mięśniowo-powięziowe – redukujące przewlekłe napięcia i przywracające prawidłowe wzorce ruchowe.
• Terapia wisceralna – wspomagająca funkcjonowanie narządów wewnętrznych, które mogą być zaburzone przez stres (np. układ pokarmowy).

Cysty energetyczne: skąd się biorą i jak wpływają na nasze zdrowie?

Człowiek w trakcie życia doświadcza wielu traumatycznych zdarzeń, które zostawiają trwałe ślady nie tylko w umyśle, ale także w fizjologii ciała. W osteopatii mówi się o cystach energetycznych, które są miejscami nagromadzenia traumatycznej energii emocjonalnej w ciele. Te obszary, zawierające skondensowane emocje, stają się „odcięte” od reszty ciała, co może wpływać na zaburzenia funkcji w okolicznych obszarach.

Uwolnienie somato-emocjonalne: droga do uzdrowienia

Terapia osteopatyczna skupia się na identyfikacji i usuwaniu tych cyst energetycznych. Proces ten nazywany jest uwolnieniem somato-emocjonalnym i może prowadzić do intensywnych reakcji emocjonalnych u pacjenta, takich jak płacz, śmiech czy spontaniczne ruchy ciała. Takie uwolnienie jest ważnym krokiem w procesie uzdrawiania, ponieważ doprowadza do zharmonizowania jednostki na poziomie fizycznym, emocjonalnym i duchowym.

Przy uwolnieniu somato-emocjonalnym pacjent może uzyskać wgląd w traumatyczne doświadczenia, które wcześniej były tłumione. Poprzez zrozumienie i akceptację tych doświadczeń, pacjent może zintegrować je ze swoją osobowością, co może pomóc w leczeniu somatyzacji, czyli dolegliwości fizycznych o psychologicznym podłożu.

Psychika a ból: niezrozumiane związki

Istnieje wiele badań wskazujących na wpływ psychiki na odczuwanie bólu i innych dolegliwości cielesnych. Szacuje się, że ponad 80% bólów kręgosłupa ma charakter nieswoisty, co oznacza, że może być spowodowane stresem i traumą emocjonalną. Osteopatia oferuje podejście psychosomatyczne w leczeniu takich dolegliwości, kierując uwagę zarówno na ciało, jak i na umysł.

Zastosowanie osteopatii w praktyce

W osteopatii używa się różnych technik terapeutycznych, w tym terapii czaszkowo-krzyżowej, terapii powięziowej, terapii wisceralnej i wielu innych. Każda z nich może doprowadzić do uwolnienia somato-emocjonalnego, jeśli jest stosowana odpowiednio i ze zrozumieniem potrzeb pacjenta.

Podsumowanie

Rozumienie związku między ciałem a umysłem jest kluczowe dla całościowego podejścia do zdrowia. Osteopatia oferuje unikalne narzędzia i metody pracy, które pomagają uwolnić zgromadzone traumy i doprowadzić do głębokiego uzdrowienia zarówno ciała, jak i duszy.

Przyspieszony oddech i bicie serca, napięcie mięśni, wyczulona uwaga. Czy wiesz, że te objawy mogą Ci sprzyjać, jeśli występują raz na jakiś czas? To stres, naturalna reakcja organizmu, która – o ile nie obezwładnia – może mobilizować do zdania egzaminu, rozpoczęcia trudnej rozmowy, wykonania „skoku na głęboką wodę”. Problem zaczyna się w momencie, gdy symptomy towarzyszą Ci regularnie i stają się coraz bardziej męczące.

Skutki braku czasu i spokoju

We współczesnym świecie o to nie trudno. Wystarczy, że popłyniesz rwącym nurtem w najpopularniejszym wyścigu – będziesz regularnie wyrabiał nadgodziny, po pracy pędził z dziećmi na zajęcia dodatkowe, starał się codziennie sprzątać i gotować obiad, a resztę czasu wolnego poświęcisz na samorozwój. Brzmi to pozytywnie, twórczo, na dłuższą metę jest jednak wykańczające. Do czynników wywołujących długotrwały stres należą również: niemiła, przemocowa atmosfera w domu; uzależnienie bądź inna choroba bliskiej osoby; nieadekwatne podejście do wymagających studiów lub ciężkiego zawodu i wszystkie sytuacje, które sprawiają, że na dłuższą metę czujesz się źle.

Uciążliwe objawy mogą się przerodzić w poważne problemy. Długotrwałe napięcie mięśni przechodzi w nerwobóle, może pojawić się szczękościsk. Układ nerwowy nie ma wytchnienia, dlatego naturalne stają się negatywne myśli, w końcu nerwica, depresja i wiążąca się z nimi bezsenność. Pojawiają się problemy żołądkowe: z jedzeniem, przetwarzaniem i wydalaniem. Organizm trwający w permanentnej reakcji obronnej traci odporność, przechodzi infekcje, a w końcu zapada na choroby przewlekłe, do których należą m.in. nadciśnienie[1] i nowotwory[2]. Jak wskazują wyniki badań, opublikowanych w „International Journal of Cancer”, długotrwały stres w pracy zwiększa ryzyko zachorowania zwłaszcza na raka jelita grubego, raka przełyku i raka płuca[3].

Długotrwały stres – gdzie szukać pomocy?

Stres możemy podzielić na trzy fazy, i jak już wspomnieliśmy, pierwsza z nich (alarmowa) często nawet się nam podoba. Wskutek zmian hormonalnych, wywołanych wyjątkową sytuacją, czujemy się zmobilizowani, zwiększa się nasza produktywność, wzrasta energia i odwaga. Być może trudniej nam zasnąć, bo obmyślamy strategię na jutro; a także trzęsą nam się ręce, ale winimy za to ilość wypijanej kawy. W fazie drugiej nasze ciało próbuje utrzymać homeostazę – za cenę odporności. Pojawia się zmęczenie fizyczne, psychiczne, zaburzenia funkcji poznawczych, utrata apetytu itp. Trzecia faza to stadium wyczerpania, w którym problemowi nie da się już zaprzeczyć. Należy szukać profesjonalnej pomocy! Leczyć bezsenność, nerwicę, depresję, nadciśnienie i inne przypadłości, wynikłe wskutek przewlekłego stresu.

Ratunek przyniesie wizyta u dobrego lekarza rodzinnego, psychiatry, psychologa i innych specjalistów, którzy pomogą w przywróceniu organizmu do pełnego zdrowia. Warto się udać również do osteopaty. Osteopatia to holistyczna praca z ciałem, pozwalająca na zdiagnozowanie i usunięcie nieprawidłowości w warstwie mięśniowej, stawowej i powięzi, co wpływa na spójne funkcjonowanie wszystkich układów organizmu. Osteopata w trakcie pierwszej wizyty przeprowadza szczegółowy wywiad z pacjentem na temat wszystkich problemów zdrowotnych, a następnie – przy użyciu delikatnych technik – bada i „naprawia” wszelkie blokady w przepływie krwi i limfy oraz napięcia struktury mięśniowej.

Czy osteopata może Cię wyleczyć z chorób, będących wynikiem przewlekłego stresu?

Nie możemy wziąć za to odpowiedzialności. Relaksujące sesje terapeutyczne poszerzone o edukację na temat technik oddychania otwierają jednak oczy na świadome poruszanie się, myślenie, relacje w rodzinie i w miejscu pracy. Z długotrwałego stresu można się wyzwolić, często bez konieczności palenia za sobą mostów. Wystarczy świeże spojrzenie, praca nad sobą i postawienie granic w sytuacjach, w których czujemy się niekomfortowo.

Rady dla tkwiących w pułapce przewlekłego stresu:

• szukaj pomocy u specjalisty (w tym u osteopaty). Często samo podzielenie się problemem z drugą osobą pomaga odetchnąć i nabrać siły do dalszego leczenia;
• dbaj o dobry sen – jego brak sprzyja myślom lękowym i rozwojowi depresji. Stwórz sobie warunki do spokojnego zasypiania. Unikaj elektroniki przed snem, stosuj techniki oddechowe i medytację;
• oddychaj świadomie – głęboki oddech przeponowy uspokaja, pozwala dotlenić organizm i zatrzymać plątaninę myśli;
• ruszaj się – na dłuższą metę, wyjdzie Ci to na zdrowie;

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę

[1]    E. Jodłowska, M. Juszczak Wpływ stresu przewlekłego na rozwój nadciśnienia tętniczego [w:] Folia Medica Lodziensia, 2013, 40/1:53-77

[2]    https://www.rp.pl/zdrowie/art1454111-jak-chroniczny-stres-przyspiesza-rozwoj-raka

[3]    https://www.rp.pl/zdrowie/art1585081-stres-w-pracy-zwieksza-ryzyko-niektorych-nowotworow-nawet-o-100-proc

Spis treści

• Metody leczenia mimowolnego zgrzytania zębami
• Fizjoterapia i osteopatia w walce z bruksizmem

Metody leczenia mimowolnego zgrzytania zębami

Ponieważ przyczyn może być wiele, zarówno diagnoza, jak i leczenie bruksizmu często okazują się być długotrwałe. Po zauważeniu pierwszych niepokojących objawów warto udać się w pierwszej kolejności do stomatologa, który oceni w jakim stanie są zęby, a także czy przyczyną nie są wady zgryzu. Czasami konieczne okazuje się noszenie aparatu korygującego zgryz. Dobrym rozwiązaniem jest również noszenie specjalnych szyn.

Zabezpieczenie zębów to jedno, jednak jeśli przyczyną nocnego zgrzytania zębami jest nadmiernie przeżywany stres, bardzo przydatne będzie spotkanie z psychologiem i psychiatrą, którzy ocenią stan psychiczny i będą mogli wdrożyć odpowiednie leczenie lub psychoterapię.

Zaciskanie zębów na tle nerwowym może prowadzić do bólu zębów i głowy, zmęczenia mięśni twarzy oraz uszkodzenia zębów i stawów skroniowo-żuchwowych. Aby powstrzymać zaciskanie zębów na tle nerwowym, pacjent może spróbować następujących strategii:

1. Znajdź sposób na radzenie sobie ze stresem: pacjentka powinna znaleźć sposób na radzenie sobie ze stresem i niepokojem, które mogą prowadzić do zaciskania zębów. Może to obejmować techniki relaksacyjne, takie jak oddychanie lub medytacja, aktywność fizyczną, rozmowę z bliskimi lub terapię psychologiczną.
2. Używaj aparatu ortodontycznego: aparat ortodontyczny może pomóc zapobiec zaciskaniu zębów lub ograniczyć jego częstotliwość. Pacjent powinien skonsultować się z lekarzem lub ortodontą, aby dowiedzieć się, czy aparat ortodontyczny będzie odpowiednim rozwiązaniem dla jej potrzeb.
3. Stosuj terapię manualną: leczenie manualne, takie jak osteopatia lub fizjoterapia, może pomóc zmniejszyć napięcie mięśni twarzy i poprawić ruchomość stawów skroniowo-żuchwowych, co może zapobiec zaciskaniu zębów.
4. Ćwicz mięśnie twarzy: pacjentka może trenować mięśnie twarzy, aby zapobiec zaciskaniu zębów. Może to obejmować ćwiczenia mięśni szczęki lub języka, które pomogą rozluźnić mięśnie twarzy.
5. Nosić specjalną nakładkę na zęby: specjalna nakładka na zęby, zwana splintem, może pomóc zapobiec zaciskaniu zębów lub ograniczyć jego częstotliwość.

Fizjoterapia i osteopatia w walce z bruksizmem

Jednym ze specjalistów, do których warto udać się po pomoc jest z pewnością fizjoterapeuta, najlepiej jeśli będzie on jednocześnie osteopatą. Jeśli występują zmiany w stawie skroniowo-żuchwowym, jest to wizyta niezbędna, żeby przynieść pacjentowi ulgę. Dzięki fachowej wiedzy fizjoterapeuta będzie w stanie określić stopień napięcia w mięśniach i więzadłach oraz ocenić stawy skroniowo-żuchwowe. Bardzo często zdarza się, że pacjenci mają poważne problemy z ruchomością żuchwy i borykają się z jej przeskakiwaniem.

Po przeprowadzeniu wywiadu i badaniu fizjoterapeuta może zastosować różne metody terapeutyczne, na przykład mobilizację stawów skroniowo-żuchwowych. Bardzo dobre efekty można osiągnąć poddając się terapii manualnej (mięśniowo-powięziowej), dzięki której pacjent nie tylko ma szansę na przywrócenie właściwych funkcji w miejscach występowania dolegliwości, ale także na znaczne zmniejszenie napięcia mięśni. Osteopata może również zastosować bardzo skuteczną terapię czaszkowo-krzyżową.

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę

Osteopatia jest dziedziną medycyny, która zajmuje się diagnostyką i leczeniem różnego rodzaju dysfunkcji ciała poprzez manipulację i masaż narządów wewnętrznych, układu mięśniowo-szkieletowego i układu nerwowego. Osteopaci uważają, że wszystkie te elementy ciała są ze sobą powiązane i wpływają na siebie nawzajem.

Spis treści

• Jak osteopatia może poprawić zdrowie i samopoczucie?
• W jaki sposób nasz stan psychiczny oraz fizyczny są ze sobą powiązane?
• Osteopatia a stres, wypalenie, zmęczenie i zaburzenia koncentracji

Manualna terapia osteopatyczna to niefarmakologiczne podejście medyczne, które wykorzystuje masaż, manipulację tkankami miękkimi i stawami oraz sposoby mobilizacji kręgosłupa w celu diagnozowania i leczenia stanów związanych z różnego rodzaju bólem. Osteopaci w całościowy sposób oceniają stan organizmu, w celu zidentyfikowania dysfunkcji związanych z czaszką, kręgosłupem, miednicą i brzuchem, a także kończynami. Co jednak gdy problem wychodzi poza zwyczajny ból fizyczny? Jak osteopatia pomóc może ze stresem, wypaleniem, zmęczeniem, czy zaburzeniami koncentracji?

Jak osteopatia może poprawić zdrowie i samopoczucie?

Stan ludzkiego zdrowia jest sprawą wieloaspektową. W naszych ciałach wszystko, co fizyczne, chemiczne i emocjonalne, jest ze sobą powiązane. Korzystanie z technik osteopatycznych w celu zapewnienia naszemu organizmowi odpowiednich, potrzebnych mu warunków, może skutkować zmniejszeniem ogólnego stresu i zmęczenia.

To właśnie zmniejszenie stresu doprowadzi do większej swobody fizycznej i wzrostu poziomu energii. Ona z kolei, w połączeniu ze zdrowym odżywianiem, a także odpowiednią ilością aktywności fizycznej, zapewni ciału i umysłowi paliwo, które potrzebne jest do ich optymalnej pracy.

Tak samo jak w przypadku bólu fizycznego, zły stan zdrowia psychicznego może być postrzegany jako sygnał, którego nie należy ignorować. Przeciwnie, powinien on motywować do podejmowania działań na własną rękę oraz szukania pomocy u odpowiednich specjalistów, ponieważ jest znakiem, że w organizmie dzieje się coś złego. Jeśli zaś problem zostaje odkryty i zrozumiany, może również zostać rozwiązany.  

Właśnie w taki sposób działa osteopatia. Skupia się nie tylko na fizycznych, ale także psychicznych objawach, pomagając rozwiązać problemy w obu tych obszarach. Stres i zmęczenie powodują ból, który z kolei powoduje jeszcze więcej stresu, nie pozwalając organizmowi się zrelaksować i odpocząć. To wpływa na pogorszona koncentrację i brak skupienia, co w wielu sytuacjach, np. w szkole czy w pracy, powodować może jeszcze większy stres i zmęczenie. Osteopatia pomaga przerwać to błędne koło.

W jaki sposób nasz stan psychiczny oraz fizyczny są ze sobą powiązane?

Zły stan zdrowia fizycznego często łączy się z wieloma innymi objawami związanymi ze zdrowiem psychicznym, takimi jak lęk, zmęczenie czy depresja. Posługując się poczuciem niepokoju jako przykładem, można zaobserwować, że ci, którzy odczuwają dolegliwości bólowe, mogą często odczuwać lęk i niepokój w swoim codziennym życiu. 

Może to również powodować inne objawy fizyczne, takie jak:

• Zła postawa – w sytuacjach towarzyskich lub w bardziej zatłoczonych pomieszczeniach można zaobserwować u niektórych osób pochylanie się do przodu lub opuszczanie nisko głowy, co jest reakcją obronną i próbą odgrodzenia się od otoczenia,
• Napięcie mięśni –  mięśnie mogą być napięte lub obolałe w ciągu dnia, gdy dana osoba wchodzi w różne nowe środowiska i interakcje z ludźmi, zwłaszcza nieznajomymi,
• Trudności w oddychaniu – krótsze, płytsze oddechy, które występują w sytuacjach stresowych, mogą powodować ucisk szczęki i szyi, a także mogą być przyczyną przedłużających i powtarzających się bólów głowy i migren,
• Problemy z trawieniem – dana osoba może cierpieć na zaburzenia apetytu, skurcze lub nudności w wyniku wszystkich wymienionych powyżej objawów,
• Duże zmęczenie  – przy takim dodatkowym obciążeniu całego ciała nieuniknione jest to, że wielu pacjentów może cierpieć z powodu zmęczenia, znużenia lub nawet całkowitego wyczerpania.

To tylko jeden przykład tego, jak nasze zdrowie psychiczne i samopoczucie może bezpośrednio kształtować i wpływać na nasze zdrowie fizyczne (i vice versa). Tę samą zasadę można zastosować do wielu innych objawów. 

Osteopatia a stres, wypalenie, zmęczenie i zaburzenia koncentracji

Bycie zestresowanym, przepracowanym i wypalonym to uczucia znajome większości żyjących w dzisiejszym szybko zmieniającym się świecie osób. Okazuje się, że kiedy jesteśmy zestresowani lub odczuwamy wypalenie, objawiać może się to fizycznymi symptomami. Osoby dotknięte tym problemem skarżą się na ból z powodu napięcia szyi i karku, ramion, a także pleców, zwłaszcza ich górnej części. To z kolei może powodować problemy w postaci niezdolności do skoncentrowania się, czy właściwego wypoczynku i regeneracji.

Specjaliści od dawna zdają sobie sprawę z tego, że stres może odgrywać główną rolę w powodowaniu na co dzień uczucia dyskomfortu i zmęczenia w naszych mięśniach i ciele. Wiele osób wciąż jednak nie potrafi wskazać przyczyny i nie wie, dlaczego odczuwa ból. Przez to nie szukają one pomocy i ulgi, które mogłyby znaleźć właśnie u osteopaty.

Gdy organizm poddany jest stresowi, wytwarza kortyzol. To hormon, który może tłumić reakcje immunologiczne. Poważny stres emocjonalny lub stres, który trwa od dłuższego czasu powodują zaburzenia równowagi hormonów i różnych systemów organizmu, prowadząc do wyczerpania lub problemów, takich jak nadciśnienie, astma, zespół jelita drażliwego i depresja. U większości osób będą powodować również napięcie i ból mięśni.

Jeśli cierpisz na napięciowe bóle głowy, zaburzenia snu, ciągłe zmęczenie lub ucisk w górnej części pleców i klatce piersiowej, możesz rozważyć zastosowanie osteopatycznych metod leczenia, aby złagodzić te objawy. Jeśli pojawiają się przez dłuższy czas, problemy te mogą powodować przyspieszone tętno, złą postawę, a nawet zaostrzyć problemy z mięśniami lub stawami, które miałeś już wcześniej. Nieleczone będą także wpływać na ciągłe pogarszanie się twojego nastroju oraz pogłębianie się stresu i zmęczenia, co jeszcze bardziej negatywnie wpłynie na jakość twojego życia ogólnie.

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę

• Czy można wyrzucić z ciała traumę? Zespół stresu pourazowego a osteopatia
• Zespół stresu pourazowego w ciele – nieustanne napięcie, wzmożona wrażliwość
• Przywracamy naturalną równowagę – uwolnij stres i napięcia

Czy można wyrzucić z ciała traumę? Zespół stresu pourazowego a osteopatia

Przypominając Ci o najmroczniejszej godzinie życia, zespół stresu pourazowego odbiera radość z codzienności. W dużej mierze objawia się w organizmie, gdy drżysz, oddychasz szybko i zamykasz się w sobie. Wizyta u osteopaty pomoże Ci odzyskać kontrolę nad ciałem, gdy wracają traumatyczne wspomnienia.

Zespół stresu pourazowego, nazywany również PTSD (z ang. post-traumatic stress disorder) to następstwo doświadczenia lub bycia świadkiem niebezpiecznej, zagrażającej życiu i zdrowiu sytuacji. Szacuje się, że to wyniszczające zaburzenie (nieleczone, może prowadzić do depresji, uzależnień, a nawet samobójstwa) może pojawić się u ok. 20% kobiet i 8% mężczyzn, którzy mają za sobą traumatyzujące przeżycia.[1]

Zespół stresu pourazowego w ciele – nieustanne napięcie, wzmożona wrażliwość

PTSD to sceny z pola walki w Iraku, które nie chcą opuścić żołnierza nawet we śnie; to zapach ogniska, przypominający jak szybko spalał się rodzinny dom; to niebieska kurtka – taka sama, jak ta, którą miałaś na sobie tego dnia i którą wyrzuciłaś ze wstrętem do pobliskiego kontenera. To wyzwalacze (z ang. triggers), a właściwie reakcje Twojego układu nerwowego, występujące w momencie przypomnienia sobie mrożącej krew w żyłach sytuacji, a następnie – nawet przez całą dobę.

Głównym objawem zespołu stresu pourazowego będą zatem natrętne myśli, a także związane z nimi objawy psychosomatyczne: przyspieszone bicie serca, napięcie mięśni, sztywnienie karku, szybkie tempo oddechu, nerwowość – w następstwie: złość, frustracja. Ciągnąc dalej przez szereg klasycznych objawów nerwicowych: problemy z zasypianiem, zespół jelita drażliwego, częste bóle głowy i całego ciała. Czy zatem PTSD należy leczyć tak, jak nerwicę? Tak, należy jednak dobrać odpowiedni „kaliber” działań.

Przywracamy naturalną równowagę – uwolnij stres i napięcia

Psychoterapia będzie potrzebna, mimo że nie pomoże w wymazaniu przykrych wspomnień. Prawdopodobnie będziesz musiał/a je rozdrapać, przeżyć po raz ostatni i zdecydować, że nie będą już miały na Ciebie tak dużego wpływu. Natomiast Twoje ciało od skutków negatywnych myśli postara się uwolnić osteopata.

Terapia osteopatyczna polega na przywróceniu organizmowi naturalnej homeostazy. Równowagi, w której równomiernie płynie krew i limfa, a wszystkie narządy spełniają swoje funkcje. Według założeń osteopatii, ciało ma naturalną zdolność do samoleczenia. Pobudzanie odpowiednich punktów w rejonie głowy, kręgosłupa, barków czy brzucha mobilizuje układy do działania. Ponadto rozluźnia mięśnie i stawy, permanentnie napięte w wyniku reakcji układu nerwowego o nazwie fight-flight-freeze (pol. walcz-uciekaj-zamarznij).[2]

Praktykowana w osteopatii technika czaszkowo-krzyżowa pomogła weteranom wojny wietnamskiej złagodzić symptomy PTSD, zarówno fizyczne, jak i psychiczne.[3] Co więcej, wykorzystanie osteopatii w leczeniu zespołu stresu pourazowego wciąż się rozwija, prowadzone są badania na temat terapii dotykiem w stanach nerwicowych.

W Stanach Zjednoczonych – które są kolebką osteopatii – w przypadku wszelkiego rodzaju bóli i napięć lekarzem pierwszego wyboru jest osteopata. Terapia osteopatyczna pomoże złagodzić lub wyeliminować fizyczne objawy zaburzeń psychicznych, a w połączeniu z psychoterapią, dobrym odżywianiem i ruchem, pozwoli wrócić do pełnego zdrowia.

Trudno o tym mówić? Nie musimy. Osteopata przy pomocy delikatnego dotyku wyczyta z Twojego ciała informacje na temat bóli i napięć, a następnie pomoże przywrócić prawidłową pracę narządów. Umów się na wizytę konsultacyjną w Osteohelp już dziś i poczuj ulgę po długotrwałym przeżywaniu traumy!

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę

[1]    Holistic osteopathic approach to the care of veterans with post-traumatic stress disorder: Case report [w:] The AAO Journal. https://ostemed-dr.contentdm.oclc.org/digital/collection/myfirst/id/12980/

[2]    The psychology of post-traumatic stress disorder – Joelle Rabow Maletis, https://www.youtube.com/watch?v=b_n9qegR7C4

[3]    Osteopathy and Emergency: A Model of Osteopathic Treatment Aimed at Managing the Post-Traumatic Stress; L.Collebrusco, S. Fabri, A. Furfaro, I. Tanini, R. Lombardini, A. Rizza, P. Zavarella. https://www.scirp.org/journal/paperinformation.aspx?paperid=86235

Konrad Kulikowski, autor bloga specjalistycznego Evidence-Based HR, w swojej pracy „Wypalenie zawodowe – fakty, mity, kontrowersje”[1] zwraca uwagę, że tytułowe zjawisko jest definiowane przez badaczy na 142 (!) sposoby. Czy możemy zatem dokładnie określić, czym jest wypalenie zawodowe? Spróbujmy.

To stan wywołany przewlekłym stresem, dotyczący wykonywania obowiązków zawodowych. Stresorami mogą być: toksyczna atmosfera w miejscu pracy, obciążająca pracownika wysoka odpowiedzialność, liczne nadgodziny, przytłoczenie ilością obowiązków czy negatywne nastawienie klientów. Światowa Organizacja Zdrowia podkreśla, iż wypalenie zawodowe „odnosi się do zjawisk w kontekście zawodowym i nie powinno być stosowane do opisu doświadczeń w innych dziedzinach życia”.

Spis treści

• Fizyczne objawy wypalenia
• Spróbuj tego!
• Osteopatia na wypalenie zawodowe

Fizyczne objawy wypalenia

Trudno przyjąć do wiadomości tę informację, gdy w odpowiedzi na stres zawodowy objawy psychosomatyczne towarzyszą nam przez cały dzień. To przede wszystkim zmęczenie (niekiedy wręcz wyczerpanie), bóle głowy, sztywność w karku i okolicy krzyżowej kręgosłupa, zespół jelita drażliwego (bóle brzucha, problemy z trawieniem), kłopoty ze snem, a według niektórych badaczy także cyniczne podejście do życia, częste przeziębienia i grypy oraz problemy małżeńskie i rodzinne. Warto wiedzieć, że wypalenie zawodowe może zacząć objawiać się niewinnie – kto nie bywa zmęczony po pracy? Nieleczone, prowadzi jednak do depresji.

Christina Maslach, jedna z czołowych badaczek wypalenia zawodowego, przedstawia je jako połączenie trzech czynników: emocjonalnego wyczerpania, depersonalizacji (bezduszności, bezosobowości, cynicznego podejścia do ludzi) i obniżenia oceny własnych dokonań. Zwraca uwagę na fakt, że gdy wypalenie zawodowe się pojawia, zastanawiamy się nie nad tym, co w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa może zmienić osoba zatrudniająca, ale nad tym, co jest nie tak z zestresowanym pracownikiem.

Spróbuj tego!

Trudno dawać rady na wypalenie zawodowe – zwłaszcza, że potwierdzenia ich skuteczności próżno szukać w wynikach badań naukowych. To kwestia bardzo indywidualna. „Zmień pracę”, chciałoby się powiedzieć, jednak nie zawsze jest to rozwiązanie, które można wdrożyć natychmiast.

Jak pokonać wypalenie zawodowe?

• Przeanalizuj, co stanowi dla Ciebie największy problem w pracy. Według naukowców, wypalenie pojawia się wtedy, gdy wymagania pracy przewyższają jej zasoby, czyli tę część, która pozwala na „odreagowanie”, nagrodzenie za trudną sytuację. Dla przykładu, zadowolony z pracy chirurg (realnie: po 20 latach pracy) bierze na siebie odpowiedzialność za powodzenie trudnych operacji, nie dosypia, przyjmuje pacjentów-ciężkie przypadki, jednak wysokie zarobki, prestiż społeczny i satysfakcja z ratowania życia wynagradzają mu charakter wykonywanych obowiązków. Jakie są wymagania i zasoby Twojej pracy?
• Diagnoza problemu to pierwszy krok. Drugi: jego rozwiązanie. Do walki z wiatrakami raźniej stanąć we dwoje, a może się nawet okazać, że z większą liczbą sojuszników będziecie w stanie poruszyć ich zaśniedziałe skrzydła. Jeśli jednak nie zostaniesz motorem zmian w Twoim miejscu pracy, po prostu zrób to, co możesz: zadbaj o siebie.
• Przygotowując grunt pod zmianę pracy (może to być dodatkowe szkolenie, rozsyłanie dokumentów aplikacyjnych), postaraj się zmienić nastawienie w obecnej. O ile to możliwe, rób częstsze przerwy, dystansuj się emocjonalnie, dbaj o odpowiednią ilość diety, snu i ruchu. Powróć do dawnej pasji, spotkaj się ze znajomymi. Jeśli poczujesz chęć do pracy, będzie to miły skutek uboczny. Jeśli nie – wzmocnienie organizmu na drodze do zawodowej zmiany.
• Skorzystaj z pomocy profesjonalisty. Prawnik oceni sytuację w Twojej firmie i podpowie, w jaki sposób możesz domagać się realizacji praw pracowniczych; doradca zawodowy wskaże najlepszą ścieżkę zawodową po rezygnacji z wyniszczającego Cię stanowiska; psychiatra i psycholog pomogą w rozpoznaniu i leczeniu objawów nerwicy; natomiast o całokształt pozytywnej zmiany zadba osteopata.

Osteopatia na wypalenie zawodowe

Osteopata pomoże zniwelować skutki długotrwałego siedzenia przy biurku, napięcia mięśni w wyniku sytuacji stresowych oraz częste bóle głowy. Odczyta informacje werbalne i te płynące z Twojej postawy, a następnie spróbuje przywrócić prawidłową pracę układów przy zastosowaniu delikatnych technik osteopatycznych. Jak powiedział W. G. Sutherland, twórca osteopatii czaszkowo-krzyżowej, dotyk osteopaty powinien być „myślący, czujący, widzący i wiedzący”.

Chcesz pomóc sobie w wyjściu z wypalenia zawodowego? Umów się na konsultacje z jednym z naszych osteopatów! Wspólnie znajdziemy drogę wyjścia z tego problemu i pomożemy Ci zniwelować lub całkowicie zażegnać jego objawy. Sprawdź wolne terminy w Osteohelp w kalendarzu wizyt online!

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę

[1]    Praca dostępna tu: https://osf.io/xkryj

W pewnym uproszczeniu osteopatia to taka metoda leczenia chorób oraz ich diagnozowania, w której główny nacisk kładzie się na metody manualne. Praktyka pokazuje, że prawidłowo przeprowadzone sesje osteopatyczne mogą przynieść wiele korzyści np. w przypadku leczenia niepłodności. Jak zatem brak płodności można leczyć za pomocą osteopatii?

Spis treści

• Osteopatia a bezpłodność/niepłodność
• Niepłodność a leczenie osteopatyczne
• Osteopatia a niwelowanie napięcia mięśniowego, które jest skutkiem stresu
• Osteopatia a poronienia
• Osteopatia a leczenie niepłodności. Podsumowanie

Osteopatia a bezpłodność/niepłodność

Zanim przejdziemy do kwestii leczenia z użyciem metod osteopatycznych, warto zaznaczyć, że pojęcia „bezpłodność” oraz „niepłodność” nie oznaczają tego samego. Pierwsze z nich odnosi się do sytuacji, w której mamy do czynienia z trwałym brakiem możliwości zajścia w ciążę. Z kolei przez niepłodność rozumie się stan, w którym nie występują zdrowotne przeciwwskazania i przeszkody do tego, by doszło do zapłodnienia. Osteopatia może być pomocna w przypadku leczenia niepłodności, której istotą jest jej odwracalny charakter.

Przyczyny takiego stanu rzeczy mogą być różne, a medycyna stara się na różne sposoby je ograniczyć. Do powodów niepłodności zalicza się na przykład takie czynniki jak:

• wiek,
• niewłaściwy tryb życia, w tym na przykład palenie dużych ilości papierosów,
• zaburzenia w obszarze masy ciała, cukrzyca,
• przejście chemioterapii w przeszłości,
• uwarunkowania genetyczne,
• problemy z krążeniem krwi.

oraz wiele innych.

Ciekawe podejście do tego problemu postuluje się w ramach osteopatii. Metodyka działania w tej dziedzinie medycyny zakłada, że problemy np. w obszarze chorób rozrodczych mogą być spowodowane kłopotami w innych partiach ciała. Jednym z głównych założeń w osteopatii jest podejście, zgodnie z którym poszczególne układy w organizmie są ze sobą ściśle powiązane. W przypadku bezpłodności techniki leczenia osteopatycznego niestety nie sprawdzą się.

Niepłodność a leczenie osteopatyczne

Osteopatia w leczeniu niepłodności polega przede wszystkim na niwelowaniu napięcia w obszarze kręgosłupa (w szczególności kręgosłup lędźwiowy) oraz miednicy. Dzięki temu powinno poprawić się krążenie krwi, a także ruchomość stawów. Jest to ważne, ponieważ nieprawidłowa struktura miednicy czy nieprawidłowe funkcjonowanie kręgosłupa mogą być czynnikami, które zwiększają szanse na wystąpienie niepłodności. Taki stan rzeczy wynika stąd, że utrudnione jest wówczas – jak już wspomniano – krążenie krwi, co w negatywny sposób przekłada się na dostarczanie hormonów do macicy. To właśnie dlatego ważne jest, by krew była odpowiednio doprowadzana oraz odprowadzana przez tętnice; dzięki temu przepływ krwi i jej ciśnienie na linii klatka piersiowa-jama brzuszna-miednica będzie utrzymywało się na odpowiednim poziomie.

Wyżej wymienione problemy wynikają z trwałych, nieusuwalnych problemów w układzie kostnym, ale nie jest to jedyna możliwa przyczyna. Coraz częściej zwraca się uwagę na to, że powodem nieprawidłowości jest wywołane stresem napięcie w obszarze mięśni oraz stawów. W tym drugim przypadku osteopatia może pomóc w rozwiązaniu problemu.

Osteopatia a niwelowanie napięcia mięśniowego, które jest skutkiem stresu

Niejednokrotnie okazuje się, że nie trzeba przeprowadzać poważnego, inwazyjnego zabiegu, a wystarczającym sposobem działania są zabiegi z zakresu osteopatii. Zdaniem przedstawicieli tej gałęzi medycyny możliwe jest usunięcie napięcia stresu poprzez odpowiednie techniki lecznicze z zakresu osteopatii, a efektem takich działań jest usunięcie problemów w innych partiach ciała, w tym między innymi poprawienie postawy ciała.

Metodyka ta obejmuje między innymi działania, które zmniejszają uczucie stresu (napięcia) w organizmie. Szczególnie ważne jest tu skupienie się na równowadze w obszarze podwzgórze-jajniki-przysadka. Jest to konieczne, ponieważ równowaga w tym zakresie pozytywnie przekłada się na regularność cyklu miesiączkowego oraz funkcjonowanie wegetatywnego układu nerwowego. Oprócz tego terapia osteopatyczna jest prowadzona również w obszarze gruczołów, w tym w szczególności nadnerczy, jajników oraz tarczycy.

Osteopatia a poronienia

Leczenie osteopatyczne sprawdza się nie tylko w przypadku zwalczania niepłodności, ale także — o czym również należy pamiętać — podczas terapii pacjentek, które mają problemy z utrzymaniem ciąży. Taki stan rzeczy wynika stąd, iż wśród przyczyn poronienia upatruje się takich czynników jak między innymi zaburzenie krążenia płynów w macicy. Jest to spowodowane m.in. przez fakt, że obciążony masą płodu kręgosłup (a także narządy wewnętrzne) mogą skutecznie utrudniać krążenie krwi. W efekcie utrzymanie płodu i jego rozwój mogą okazać się niemożliwe. W takiej sytuacji dobrym sposobem działania może być skorzystanie z osteopatii. Oczywiście, wszelkie decyzje w tej kwestii powinny być konsultowane z lekarzem odpowiedzialnym za prowadzenie ciąży pacjentki.

Osteopatia a leczenie niepłodności. Podsumowanie

Oczywiście, zabiegi osteopatyczne, aczkolwiek charakteryzują się wysokim poziomem skuteczności, mogą okazać się niewystarczające. Wręcz przeciwnie: pomagają one ograniczyć napięcie stresowe, ale do osiągnięcia pełnego sukcesu w tym zakresie niezbędne są także takie czynniki jak uregulowane tryb życia oraz unikanie sytuacji stresogennych. Terapia z użyciem osteopatii może być cennym uzupełnieniem, ale nie powinna zastępować zdrowego stylu życia.

Skonsultuj się z Osteopatą!

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę

Ciało człowieka pozostaje w nierozerwalnej korelacji z odczuwalnym dobrostanem psychicznym. Udowodniono, że bakterie jelitowe odpowiadają za wytwarzanie serotoniny, określanej jako hormon szczęścia. W konsekwencji jakość spożywanego jedzenia nie pozostaje obojętne także na samopoczucie. Naukowcy dostrzegli, że nerw błędny (główny nerw przywspółczulny w ludzkim organizmie) odpowiada nie tylko za prawidłowe dostarczanie informacji i poleceń z mózgu ukierunkowanych w stronę narządów wewnętrznych, ale przede wszystkim umożliwia odbiór sygnałów z organów i przesłanie ich w stronę ośrodkowego układu nerwowego. 

Coraz częściej dostrzegalny jest związek pomiędzy „chorymi” jelitami a rozwojem problemów psychicznych, szczególnie depresji. W pierwszej kolejności warto zadbać o właściwe odżywianie i posiadanie zbilansowanej diety, a także rezygnację ze śmieciowego żywienia. Jednocześnie bardzo ważna jest troska o osteopatyczną terapię narządów wewnętrznych. Dzięki temu możliwe jest stworzenie odpowiedniego środowiska do rozwoju flory bakteryjnej jelit. 

W kontekście wpływu ciała na psychikę rozpatrywana jest także przepona. W języku greckim określana jest jako „phren”. Te greckie słowo spotykane jest także w nazwie schizofrenii. W rezultacie można dostrzec zbieżność nazw, która była powstała za sprawą nestorów medycyny. Zatem, czy przeponę i schizofrenię coś łączy? Trudne jest jednoznaczne wskazanie związku pomiędzy tymi kwestiami. Jednak sposób, w jaki oddychamy, a także ilość wdychanego i wydanego powietrza posiada bezpośredni związek ze sposobem funkcjonowania psychiki. Należy pamiętać, że przepona to mięsień charakteryzujący się posiadaniem bezpośredniej i silnej reakcji na traumy oraz problemy psychiczne. Przepona potrafi kumulować w sobie napięcia. Regularne i prawidłowo dobrane ćwiczenia osteopatyczne z przeponą są krokiem w stronę niwelowania napięć, a także odnowienia nawyku prawidłowego sposobu oddychania. Właściwa fizjologia oddychania umożliwia prawidłowe natlenienie organizmu. Dzięki temu natleniona krew dociera do mózgu, narządów wewnętrznych i pozostałych tkanek organizmu, co przekłada się również na dobre samopoczucie. 

Osteopatia – ukojenie dla duszy i ciała

Ludzka psychika posiada bezpośrednie przełożenie na odczuwanie bólu i napięć. Każda z traum psychicznych pozostawia po sobie ślad w strukturach ciała. Tworzą się cysty energetyczne, miejsce nagromadzonej energii emocjonalnej w danym obszarze ciała. Wydarzenie sprawiło, że przeżycie uległo traumatyzacji i spowodowało uwięzienie złej energii w organizmie. Te miejsce uległo swoistemu odseparowaniu od pozostałej części ciała. Cysty energetyczne posiadają zdolność do podbierania energii z sąsiednich obszarów, co zaburza prawidłowe funkcjonowanie. 

Praca z wykwalifikowanym osteopatą psychosomatycznym umożliwia kompleksowe zredukowanie cyst energetycznych. Jest to określane jako „uwolnienie somato-emocjonalne. W trakcie przeprowadzanej terapii bardzo często dochodzi do żywiołowych reakcji, m.in. gwałtownego płaczu lub wybuchów niekontrolowanego śmiechu. Niemożliwe jest skontrolowanie spontanicznych ruchów ciała. 

Zwalczenie cyst energetycznych jest krokiem do uzyskania harmonii zarówno fizycznej, emocjonalnej i duchowej. Z tego poziomu można uzyskać wgląd w przeżyte doświadczenia psychiczne. Łatwiej jest je zrozumieć, zinterpretować, a także scalić z posiadanymi cechami osobowości. Zapanowanie nad somatyzacją to krok w stronę opanowania dolegliwości cielesnych o podłożu psychologicznym. Najczęściej dostrzegalna jest poprawa w obrębie kręgosłupa i zredukowania odczuwalnych bóli o charakterze nieswoistym.Dotyczy to również dolegliwości ze strony układu trawiennego i oddechowego. Systematyczna praca ze specjalistą osteopatii psychosomatycznej pozwoli na poprawę odczuwalnego komfortu. 

W przypadku osób, które dążą do uzyskania uwolnienia somato-emocjonalnego, rekomendowane jest zastosowanie terapii czaszkowo-krzyżowej, teparii powięziowej, terapii wisceralnej. Polecane jest także równoważenie napięć więzadłowych, membranowych i płynnych. Oczekiwane rezultaty przynosi terapia struktur somatycznych. Ostatecznego wyboru sposobu uwolnienia dobiera się na podstawie rozmowy i doświadczenia specjalisty. Nierzadko pozytywne rezultaty dostrzegalne są już po pierwszej sesji, jednak istotne jest zaangażowanie obydwóch stron. 

UMÓW WIZYTĘ U OSTEOPATY W CENTRUM OSTEOHELP.PL

Zaburzenia nerwicowe? Jest na to sposób!

Sprawdź wolne terminy w kalendarzu wizyt i umów się ze specjalistą już teraz!

Zaplanuj wizytę